Laboratorium Sensilia is een Frans, onafhankelijk familielaboratorium gevestigd in de Gironde (Frankrijk). Sinds 2019 zetten wij ons in voor het onderzoeken en vervaardigen van gezonde, innovatieve welzijnsproducten.

Vette vis levert Omega-3 die nuttig is voor de gewrichten van je hond, maar de kwaliteit varieert. Overbevissing, verontreinigende stoffen, dalend EPA/DHA-gehalte: dit zijn de veiligere alternatieven.
Published in
Natuurlijke ingrediëntenArtrose is een plaag voor de mobiliteit van je hond. Omega-3, met name EPA en DHA, is de meest erkende voedingsoplossing om de gewrichtsfunctie te ondersteunen en ontsteking tegen te gaan.
Deze vetzuren komen van nature voor in vette vis (sardine, zalm, ansjovis).
Deze bronnen hebben echter te maken met grote zorgen: de afname van hun voedingswaarde, het risico op bioaccumulatie van verontreinigende stoffen en de ecologische druk.
Bij Sensilia Laboratorium is onze belofte om de maximale werkzaamheid en absolute zuiverheid te garanderen van de Omega-3 die je aan je dier geeft, met een zo klein mogelijke impact op het milieu.
Dit artikel onthult de huidige uitdagingen rond visbronnen, op basis van wetenschappelijke studies, om je te helpen een écht veilig en performant Omega-3-supplement te kiezen.
Al decennialang bekleden vette vissen een centrale plaats als het gaat om het leveren van Omega-3 die goed is voor de gezondheid. Een simpele reden verklaart deze positie: ze vormen een van de weinige voedingsbronnen die van nature rijk zijn aan EPA (eicosapentaeenzuur) en DHA (docosahexaeenzuur), de twee marine vetzuren die als het meest gunstig voor het lichaam worden beschouwd.
In tegenstelling tot wat je zou denken, maken vissen deze Omega-3 niet zelf aan. Ze stapelen ze op door zich te voeden met marine microalgen, plankton of organismen die deze consumeren. Deze oorsprong geeft hen een bijzonder interessant lipidenprofiel: direct opneembare Omega-3, in verhoudingen die moeilijk terug te vinden zijn in landvoeding.
Historisch gezien hebben verschillende factoren deze status als “referentie” versterkt:
Voordat alternatieve bronnen opkwamen (met name microalgen), waren vette vissen dus de eenvoudigste, meest directe en meest natuurlijke manier om de Omega-3 te krijgen die essentieel is voor het lichaam.
Niet alle soorten zijn gelijk als het gaat om het leveren van marine Omega-3.
Zogenaamde “vette” vissen hebben hogere EPA- en DHA-gehaltes om een simpele reden: ze slaan meer lipiden op in hun weefsels, en deze lipiden zijn voornamelijk afkomstig van hun voeding met microalgen, zoöplankton en kleine schaaldieren die van nature rijk zijn aan Omega-3.
In tegenstelling tot magere vissen (zoals kabeljauw of tong), die vooral hun spierreserves gebruiken voor energie, stapelen vette vissen vet op in hun weefsels, huid en buikholte. Dit vet dient als energiereserve voor lange migraties, koud water of periodes waarin er minder voedsel beschikbaar is.
Onder deze vette vissen bevindt zich een grote diversiteit aan soorten:
| Soort | EPA (g) | DHA (g) | EPA + DHA (g) |
|---|---|---|---|
| Makreel | 0,9 - 1,0 | 1,0 - 1,6 | 1,9 - 2,5 |
| Haring | 0,7 - 1,0 | 0,7 - 0,9 | 1,6 - 1,7 |
| Zalm | 0,4 - 0,8 | 0,6 - 1,2 | 1,0 - 1,8 |
| Ansjovis - Sardines | 0,4 - 0,5 | 0,6 - 0 | 1,0 - 1,4 |
| Forel | 0,4 - 1,2 | 0,4 - 1,8 | 0,5 - 3,0 |
| Tonijn | 0,3 - 0,4 | 1,0 - 1,2 | 1,3 - 1,6 |
De vele onderzoeken naar visoliën die rijk zijn aan EPA en DHA laten een consistent geheel aan resultaten zien: een modulatie van ontsteking, een gematigde maar reële verbetering van het gewrichtscomfort, en verschillende gunstige effecten op het metabole en cardiovasculaire profiel.
Verschillende gecontroleerde studies hebben voeding met EPA/DHA-verrijking geëvalueerd bij honden met artrose:
Deze onderzoeken tonen geleidelijke voordelen, doorgaans zichtbaar na 6 tot 12 weken suppletie.
Op cellulair niveau hebben Curtis et al. aangetoond dat EPA/DHA de aanmaak van inflammatoire mediatoren (PGE2, NO, MMP) verminderen in artrotische chondrocyten van honden, wat een direct werkingsmechanisme op gewrichtsweefsel bevestigt.
De studies tonen ook positieve systemische effecten aan:
Deze resultaten wijzen op een afname van laaggradige ontsteking en een betere celbescherming.
Hoewel visolie lange tijd werd gezien als de meest toegankelijke bron van EPA en DHA, zijn er inmiddels verschillende belangrijke nadelen goed gedocumenteerd. Deze hebben zowel betrekking op de voedingskwaliteit als op de duurzaamheid en veiligheid.
Kleine vette vissen zoals ansjovis, sardine, haring of makreel staan centraal in de wereldwijde aanmaak van visolie en vismeel. Ze vormen ook de basis van de marine voedselketen.
Bach et al. tonen aan dat de aanmaak van visolie steeds meer steunt op volledig geëxploiteerde of overbevistebestanden, en dat de "ecosysteemschaarste" toeneemt met de intensivering van de visserij op deze voedervis.
Deze studie benadrukt twee grote risico's:
De FAO-rapporten (2020–2022) tonen op hun beurt aan dat meer dan een derde van de wereldwijde bestanden overbevist is, tegenover slechts 10% in de jaren 1970, wat een structurele trend bevestigt.
Vette vissen, omdat ze van nature rijk zijn aan lipiden, hebben ook de neiging om meer milieuverontreinigende stoffen op te stapelen. Verschillende recente onderzoeken tonen aan dat deze opstapeling zowel zware metalen, persistente organische verontreinigende stoffen als microplastics betreft.
De studie van Nøstbakken et al. toont aan dat vette vissen, met name zalm, makreel en haring, meetbare niveaus kunnen bevatten van dioxines en dioxineachtige PCB's, verbindingen die zich in de loop van de tijd opstapelen in vetweefsel. Hoewel de waargenomen concentraties over het algemeen binnen de wettelijke limieten blijven, zijn ze systematisch hoger bij vette soorten dan bij magere vissen, wat een opstapeling bevestigt die direct verband houdt met het lipidengehalte.
Een analyse van de Italiaanse markt door Nevigato et al. toonde aan dat sommige supplementen op basis van visolie wisselende niveaus van oxidatie en verontreinigende stoffen vertonen, wat suggereert dat de kwaliteit niet homogeen is tussen de producten die op de markt beschikbaar zijn en dat zuivering niet altijd alle ongewenste sporen volledig verwijdert.
Deze gegevens vormen een aanvulling op de adviezen van de Europese autoriteit (EFSA), die erop wijst dat vis is de voornaamste voedingsbron van methylkwik en dat lipofiele verontreinigende stoffen langdurig aanwezig blijven in marine ecosystemen.
Over het algemeen tonen de studies aan dat vette vissen, ondanks hun voedingswaarde, momenteel blootstellen aan een combinatie van verontreinigende stoffen waarvan het niveau afhangt van de soort, de leeftijd en het vangstgebied. Dit is een belangrijke parameter bij het evalueren van de verschillende Omega-3-bronnen.
Verschillende recente onderzoeken tonen een zorgwekkende trend aan: de afname van het natuurlijke EPA- en DHA-gehalte van wilde vis, met name in regio's waar de visserijdruk het hoogst is.
Wanneer bestanden van kleine pelagische vis overbevist worden, hebben ze niet meer de tijd om zich te herstellen of hun Omega-3-reserves opnieuw op te bouwen. Dit fenomeen wordt versterkt door een tweede factor: de afname van de primaire aanmaak van Omega-3 door microalgen, een direct gevolg van de opwarming van het water.
Tussen 2000 en 2023 zijn de jaarlijkse vangsten van EPA + DHA in de Middellandse Zee gedaald van ongeveer 15 ton naar 6 ton, een afname van bijna 60 %.
Kweekvissen worden niet gespaard. Ze worden traditioneel gevoed met vismeel en visolie, die zelf afkomstig zijn van wilde bestanden, wat de visserijdruk in stand houdt.
Om deze afhankelijkheid te verminderen, vervangen sommige aquacultuurbedrijven deze ingrediënten nu door soja of andere plantaardige bronnen zonder EPA en DHA, wat de Omega-3-concentratie in gekweekte vis automatisch verlaagt.
Resultaat: bij sommige kwekerijen, de EPA + DHA-niveaus van zalm zijn met ongeveer 50% gedaald in ongeveer tien jaar (Sprague et al.).
Gezien de toenemende beperkingen van vette vis en de oliën die daaruit worden gewonnen, komen er vandaag de dag verschillende Omega-3-bronnen naar voren als veiligere, stabielere en aanzienlijk duurzamere opties. Twee daarvan onderscheiden zich in het bijzonder: microalgenolie en groenlipmosselolie.
Marine microalgen zijn de organismen die van nature EPA en DHA aanmaken. Vissen zijn er slechts de “opslagplaatsen” van. Door direct naar de bron te gaan, biedt microalgenolie verschillende belangrijke voordelen:
Het is vandaag de dag de EPA/DHA-bron die de voorkeur heeft van veel laboratoria die zich inzetten voor dierlijke en menselijke gezondheid.
Ontdek ons artikel over de voordelen van algenolie
De groenlipmossel uit Nieuw-Zeeland (Perna canaliculus) onderscheidt zich door het bevatten van:
Het is ook een beter gereguleerde sector, gebaseerd op oogsten die strikt worden gereguleerd door de Nieuw-Zeelandse overheid, wat de druk op wilde bestanden beperkt.
Ontdek ons artikel: De groenlipmossel, een remedie tegen artrose
Omdat ze tegelijkertijd een antwoord bieden op de drie uitdagingen die visolie met zich meebrengt:
Ze maken het mogelijk om je dier écht performante Omega-3 te bieden, terwijl de valkuilen van variabiliteit, oxidatie en de onzekere duurzaamheid van vette vis worden vermeden.
Vette vis was lange tijd de referentie voor het leveren van EPA en DHA, twee Omega-3 die essentieel zijn voor gewrichtsondersteuning. Studies tonen aan dat ze écht de mobiliteit kunnen verbeteren, de ontsteking kunnen verminderen bij honden met artrose wanneer ze in voldoende hoeveelheid worden gegeven.
Maar de huidige kennis onthult ook hun beperkingen: aanzienlijke variabiliteit in het Omega-3-gehalte, opstapeling van verontreinigende stoffen, geleidelijke afname van de EPA/DHA-niveaus door overbevissing en klimaatverandering. Deze factoren maken visolie vandaag de dag minder betrouwbaar en minder duurzaam.
Daarom komen er stabielere en zuiverdere alternatieven naar voren, zoals microalgenolie engroenlipmosselolie, die hoogst biobeschikbare Omega-3 kunnen bieden, vrij van marine verontreinigende stoffen en afkomstig uit duurzame ketens.
Bij Sensilia Laboratorium stuurt deze evolutie ons vakmanschap: bronnen van Omega-3 aanbieden die zowel doeltreffend als verantwoord zijn. PERNIXOL®, geformuleerd op basis van groenlipmosselolie die met superkritische CO₂ wordt geëxtraheerd en microalgenolie, past in deze aanpak door een performante, zuivere en oceaanvriendelijke EPA+DHA-bijdrage te bieden.
Een manier om de mobiliteit van je hond te ondersteunen met Omega-3 die écht is aangepast aan de wetenschappelijke en ecologische uitdagingen van vandaag.
Ontdek PERNIXOL®
Dit artikel is geschreven door het R&D-team van Sensilia Laboratorium, expert in diervoeding.