
CBD a artroza u psa: działanie, ograniczenia, bezpieczeństwo i legalność. Przejrzyste omówienie oparte na dostępnych badaniach weterynaryjnych.
Published in
Naturalne składnikiPrzez długi czas mało znany kannabidiol (CBD), związek pozyskiwany z Cannabis sativa L., jest dziś badany pod kątem potencjalnego wpływu na ból i stan zapalny, dwa mechanizmy leżące u podstaw artrozy. Jego stosowanie u psów wciąż jednak budzi wiele pytań: jak naprawdę działa? Co pokazują badania kliniczne? Czy jest dobrze tolerowany? I przede wszystkim, czy jest dozwolony we Francji?
Ten artykuł przedstawia jasny i udokumentowany obraz obecnego stanu wiedzy, opierając się wyłącznie na dostępnej literaturze naukowej z zakresu weterynarii.
Konopie (Cannabis sativa L.) to jedna z najstarszych roślin uprawianych przez człowieka, wykorzystywana od tysiącleci ze względu na włókna, nasiona… a czasem także właściwości lecznicze. Dopiero w XX wieku badacze zaczęli jednak rozumieć, co naprawdę kryje się w tej roślinie.
W 1940 roku amerykański chemik Roger Adams po raz pierwszy wyizolował wówczas mało znaną cząsteczkę: kannabidiol, czyli CBD. Odkrycie przeszło niezauważone, ponieważ uwaga naukowców koncentrowała się wtedy na innym związku z konopi: THC, substancji psychoaktywnej, która miała zyskać sławę dzięki swoim działaniom psychotropowym.
Dopiero odkrycie układu endokannabinoidowego w latach 90., sieci receptorów zaangażowanych w ból, stan zapalny, nastrój i odporność, pozwoliło badaczom zrozumieć, dlaczego te roślinne cząsteczki mogą wpływać na organizm… także u zwierząt.
To odkrycie zmienia wszystko: zamiast być postrzegane jako jeden z wielu składników, CBD staje się przedmiotem coraz większej liczby badań, zwłaszcza w kontekście stresu, bólu i stanu zapalnego.
Obecnie CBD stosowane w suplementach dla zwierząt pochodzi głównie z konopi przemysłowych, odmiany konopi naturalnie bogatej w CBD, ale zawierającej bardzo mało THC (często poniżej 0,2%). Producenci wyodrębniają następnie różne kannabinoidy obecne w roślinie, aby uzyskać formuły o mniejszym lub większym stężeniu, zależnie od potrzeb.
Po wyodrębnieniu z rośliny CBD może występować w kilku postaciach, które nie są równorzędne pod względem składu ani potencjalnych działań:
Te różne postacie wpływają nie tylko na odczuwany efekt, ale także na biodostępność, tolerancję, smak i ogólną jakość produktu.
CBD przeznaczone dla psów występuje w kilku postaciach, ale nie wszystkie zapewniają taką samą stabilność ani precyzję dawkowania.
W praktyce: dla wsparcia stawów olej pozostaje najbardziej wiarygodną postacią i najlepiej przebadaną.
CBD nie działa bezpośrednio na chrząstkę, ale mogłoby modulować kilka szlaków zaangażowanych w kluczowe mechanizmy chorób stawów, takie jak stan zapalny i ból.
Organizm psów (podobnie jak ludzi) posiada układ endokannabinoidowy: sieć receptorów (CB1, CB2), enzymów i cząsteczek wytwarzanych naturalnie przez organizm. Układ ten reguluje m.in. ból, stan zapalny, modulację odpowiedzi immunologicznej i mobilność.
Receptory CB2 występują w tkankach stawowych, błonie maziowej i niektórych komórkach odpornościowych zaangażowanych w artrozę. Wyjaśnia to, dlaczego CBD może pośrednio wpływać na odczuwanie bólu i odpowiedź zapalną.
Kilka badań in vitro i przedklinicznych pokazuje, że CBD mogłoby:
Te efekty nie „naprawiają” stawu, ale mogłyby ograniczać przewlekły stan zapalny, który leży u podstaw bólu związanego z artrozą.
CBD nie jest klasycznym lekiem przeciwbólowym. Działa raczej na:
To działanie mogłoby wyjaśniać, dlaczego niektóre psy z artrozą wydają się mniej wrażliwe lub bardziej ruchliwe w badaniach klinicznych.
Badania nad CBD w medycynie weterynaryjnej szybko postępują. Badań jest wciąż niewiele, ale już teraz pozwalają zaobserwować dwa dobrze udokumentowane obszary:
Jak dotąd tylko dwa badania testowały CBD u psów drogą przezskórną. Obejmują one bardzo niewiele zwierząt i są ani randomizowane, ani kontrolowane, co nie pozwala ocenić skuteczności w dobrych warunkach naukowych. Dane te pozostają więc eksploracyjne, a tylko droga doustna dysponuje obecnie możliwymi do wykorzystania wynikami klinicznymi.
Obecne badania weterynaryjne koncentrują się zatem na podawaniu CBD psom drogą doustną.
Badanie Gamble et al. (2018)
22 psy z artrozą obserwowano w schemacie naprzemiennym, w którym każdy otrzymywał kolejno CBD, a następnie placebo. Leczenie polegało na podawaniu 2 mg/kg CBD dwa razy dziennie w postaci oleju doustnego przez cztery tygodnie.
Wyniki wykazały wyraźne zmniejszenie bólu według kwestionariusza CBPI oraz poprawę mobilności mierzoną skalą Hudsona. Wielu opiekunów zgłaszało, że ich pies poruszał się łatwiej, wydawał się mniej sztywny i bardziej aktywny na co dzień.
Leczenie było ogólnie dobrze tolerowane, z jedynie niewielkim wzrostem ALP w badaniu krwi, enzymu wątrobowego, który może wzrastać, gdy wątroba metabolizuje więcej danej substancji, bez oznak związanej z tym choroby w tym badaniu.
To badanie stało się punktem odniesienia, ponieważ jako pierwsze wykazało obserwowalny efekt kliniczny CBD w artrozie u psów.
Badanie Verrico et al. (2020)
W tym badaniu z podwójnie ślepą próbą naukowcy porównali standardowe CBD z CBD liposomalnym, dwoma formulacjami bardzo różniącymi się wchłanianiem. Psy z artrozą podzielono na trzy grupy: CBD liposomalne (20 mg/dobę), CBD standardowe (50 mg/dobę), placebo.
Obie postacie CBD pozwoliły na zmniejszenie bólu i lepszą mobilność, ale wyłania się jeden istotny wniosek: formulacja liposomalna, lepiej wchłaniana, dawała porównywalne wyniki przy znacznie mniejszej dawce.
To badanie pokazuje, jak bardzo biodostępność decyduje o rzeczywistej skuteczności suplementu z CBD.
Badanie Patikorn et al. (2023)
Aby ocenić ogólną skuteczność CBD w artrozie u psów, badacze połączyli dane z pięciu badań obejmujących 117 psów.
Ogólne tendencje potwierdzają wcześniejsze badania: kilka prób wskazuje na zmniejszenie bólu i lepszy komfort życia u leczonych psów.
Autorzy podkreślają jednak, że pewność naukowa pozostaje niska. Liczebność grup jest niewielka, czas trwania badań krótki, a metody bardzo niejednorodne. Ta metaanaliza przypomina, że choć wyniki są zachęcające, nie mamy jeszcze wystarczającej perspektywy czasowej, aby uznać CBD za ugruntowane leczenie.
Badanie Tasma et al. (2024)
To niedawne i bardziej wymagające badanie objęło 42 psy z zaburzeniami mobilności, w tym wiele przypadków artrozy. Każdy pies otrzymywał 5 mg/kg CBD dwa razy dziennie w 45-dniowym schemacie naprzemiennym, czasem samo, a czasem w połączeniu z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ).
Opiekunowie często zauważali poprawę komfortu i mobilności w fazach z CBD. Z kolei bardziej obiektywne instrumentalne pomiary lokomocji nie zawsze potwierdzały tę poprawę.
Ponadto połączenie CBD i NLPZ prowadziło do wyraźniejszego wzrostu niektórych enzymów wątrobowych, bez objawów klinicznych.
CBD może pomóc niektórym psom, ale jego działanie nie jest systematyczne i należy go stosować rozważnie, gdy jest łączone z innymi terapiami.
Badania farmakokinetyczne (Samara et al., Polidoro et al., Limsuwan et al., Di Salvo et al.) dotyczą zachowania CBD w organizmie psa: jego wchłaniania, biodostępności i zmian w czasie od podania aż do wydalenia.
Badania te pokazują, że CBD jest szybko wchłaniane u psów, ze szczytem stężenia we krwi 1 do 2 godzin po podaniu. Zazwyczaj właśnie wtedy zaczyna się obserwować pierwsze efekty.
Jego biodostępność po podaniu doustnym jest niska i zmienna (od 13% do 19%), co wyjaśnia, dlaczego postacie liposomalne mogą wydawać się skuteczniejsze przy mniejszej dawce.
Ponieważ jego okres półtrwania jest krótki, w większości badań stosuje się podawanie dwa razy dziennie, aby utrzymać stabilne działanie. Okres półtrwania w farmakokinetyce to czas potrzebny, aby stężenie leku we krwi zmalało o połowę. Jest to tempo, w jakim organizm eliminuje daną substancję.
Dostępne badania kliniczne pokazują, że CBD jest ogólnie dobrze tolerowane przez psy w testowanych dawkach i okresach: od 2 do 5 mg/kg dwa razy dziennie w badaniach nad artrozą (Gamble et al., Verrico et al., Talsma et al.) oraz do 4 mg/kg na dobę przez 6 miesięcy u zdrowych dorosłych psów, bez poważnych działań niepożądanych. Nawet w najdłuższych protokołach parametry krwi pozostają w normie, z wyjątkiem pojedynczego wzrostu ALP, odwracalnego po odstawieniu produktu. Nie zaobserwowano żadnych klinicznych objawów toksyczności wątrobowej.
Jak dotąd dostępne dane nie zgłaszają przypadków ciężkiego przedawkowania w dawkach testowanych w medycynie weterynaryjnej. Skutki zgłaszane przy nadmiernym podaniu są raczej łagodne: wyraźna senność, zaburzenia trawienne lub przemijająca ataksja, związane ze zbyt silną sedacją.
Badania długoterminowe potwierdzają również, że wielokrotne podawanie może prowadzić do niewielkiej kumulacji CBD we krwi, ale bez konsekwencji klinicznych w granicach stosowanych dawek.
W praktyce ryzyko wzrasta przede wszystkim wtedy, gdy CBD jest:
W takich sytuacjach zalecane są wzmożona ostrożność i nadzór weterynaryjny. W pozostałych przypadkach badania sugerują, że stosowanie CBD, nawet długotrwałe, pozostaje bezpieczne, o ile używane dawki odpowiadają tym, które zostały potwierdzone naukowo.
CBD nie działa ani na chrząstkę, ani na postęp artrozy. Jego znaczenie leży gdzie indziej: może łagodzić stan zapalny i modulować odczuwanie bólu, co czasem wystarcza, aby ruchy były nieco swobodniejsze, a dni wygodniejsze. Nie usuwa jednak przyczyny problemu.
Badania pokazują jednak bardzo zróżnicowane reakcje u poszczególnych psów. Niektóre stają się bardziej ruchliwe, inne prawie nie reagują. Różnice te wydają się związane z indywidualnym metabolizmem, ale także z jakością ekstraktu. Najbardziej przekonujące prace dotyczą głównie olejów szerokospektralnych lub pełnospektralnych oraz formuł liposomalnych, lepiej wchłanianych i bardziej stałych niż przysmaki czy słabo ustandaryzowane produkty.
Jeśli lekarz weterynarii zdecyduje się je zastosować, dawkowanie musi pozostać dostosowane do masy ciała i kondycji fizycznej psa. Szczególna czujność jest konieczna u psów, które już przyjmują leczenie, zwłaszcza leki przeciwzapalne. CBD pozostaje niewskazane w przypadku osłabionej wątroby.
Wreszcie kwestia kluczowa: ramy prawne. We Francji w żywieniu zwierząt dozwolony jest wyłącznie olej konopny pochodzący z nasion. CBD podawane doustnie jest uznawane za niedozwolony dodatek, a zatem nie może być legalnie sprzedawane do spożycia przez psy.
Obecnie tolerowane są jedynie produkty przeznaczone do stosowania miejscowego, bez wchłaniania ogólnoustrojowego, w oczekiwaniu na ewentualne zmiany na poziomie europejskim, ale produkty te nie wykazały skuteczności w żadnym badaniu weterynaryjnym.
CBD budzi realne zainteresowanie jako wsparcie psów z artrozą, a literatura naukowa zaczyna wyjaśniać jego działanie. Dostępne badania pokazują zachęcające wyniki dotyczące bólu i mobilności, ale także dużą zmienność indywidualnej odpowiedzi. CBD nie naprawia stawu: jego rola pozostaje wsparciem komfortu, a nie leczeniem podstawowym.
Jego skuteczność silnie zależy od jakości ekstraktu, biodostępności, dawkowania oraz stanu zdrowia psa. W badanych dawkach CBD wydaje się ogólnie dobrze tolerowane, ale wymaga szczególnej uwagi w przypadku leczenia równoległego lub osłabienia wątroby.
Wreszcie kwestia kluczowa: we Francji doustne podawanie CBD zwierzętom nie jest dozwolone. W oczekiwaniu na ewentualne europejskie ramy regulacyjne pozostaje niezbędne konsultowanie się z lekarzem weterynarii przy każdej decyzji oraz wybieranie sprawdzonych rozwiązań wspierających mobilność (kontrola masy ciała, dostosowana aktywność, kwasy omega-3, fizjoterapia).
Ten artykuł został napisany przez zespół R&D Laboratorium Sensilia, eksperta w dziedzinie żywienia zwierząt.
Laboratorium Sensilia to francuskie, rodzinne i niezależne laboratorium z siedzibą w departamencie Żyronda (Francja). Od 2019 roku zajmujemy się badaniem i wytwarzaniem zdrowych, innowacyjnych produktów wspierających dobre samopoczucie.