Cane Corso a artroza: ryzyko i profilaktyka

Dawny stróż farm i bydła w południowych Włoszech, Cane Corso zachował potężną muskulaturę i imponującą posturę. Jego atletyczna sylwetka nie chroni jednak stawów.

Dysplazja stawów biodrowych lub łokciowych, zerwanie więzadła krzyżowego: kilka schorzeń może sprzyjać rozwojowi artrozy, czasem na długo przed starością. Zrozumienie tych słabych punktów pozwala działać już od okresu wzrostu, bez czekania na pierwsze trudności.

Jakie objawy wymagają szczególnej uwagi? Co mówią badania o Cane Corso? I jakie działania naprawdę pomagają zachować jego sprawność? Zapraszamy do lektury artykułu o tym, jak chronić mobilność Państwa Cane Corso.

Dlaczego Cane Corso jest narażony na choroby stawów?

Cane Corso należy do włoskich molosów. Jego historia wiąże się w szczególności z Apulią, gdzie był wykorzystywany do pilnowania posiadłości i zwierząt. Jego postura sprawia, że jakość rozwoju stawów jest ważna, ale sama masa ciała nie wyjaśnia jego predyspozycji.

Może na to wpływać kilka czynników:

• Genetyka, szczególnie ważna w przypadku dysplazji.
• Rozwój stawów, ponieważ niektóre nieprawidłowości powstają w okresie wzrostu.
• Kondycja ciała, ponieważ nadmiar tkanki tłuszczowej zwiększa obciążenia.
• Uszkodzenia lub niestabilność stawu, które mogą sprzyjać wtórnej artrozie.

Dysplazja jest schorzeniem wieloczynnikowym: nie wynika wyłącznie z dziedziczności ani wyłącznie z żywienia czy aktywności fizycznej.

Dysplazja i artroza: jaka jest różnica?

Dysplazja oznacza nieprawidłowy rozwój stawu. Artroza jest chorobą przewlekłą obejmującą cały staw, z zmianami w chrząstce, kości i innych tkankach stawowych.

Dysplazja może sprzyjać artrozie, ale nieprawidłowość widoczna na zdjęciu rentgenowskim sama w sobie nie określa bólu odczuwanego przez psa.

Jakie choroby stawów dotykają Cane Corso?

Choroby stawów u Cane Corso mogą dotyczyć bioder, łokci lub kolan, już w okresie wzrostu lub w wieku dorosłym. Niektóre zaburzają rozwój stawu, inne wpływają na jego stabilność. Kilka z nich może sprzyjać rozwojowi artrozy.

Dysplazja stawu biodrowego

Staw biodrowy łączy głowę kości udowej z miednicą. Gdy rozwija się z niewystarczającą stabilnością, obciążenia rozkładają się nieprawidłowo. Może to prowadzić do uszkodzeń, stanu zapalnego i artrozy.

Możliwe objawy: trudności ze wstawaniem, dyskomfort kończyn tylnych lub mniejsza aktywność. Niektóre psy wykazują jednak niewiele widocznych objawów.

Co pokazują badania?

• 49,9% z 595 Cane Corso przebadanych we Francji miało dysplazję stawów biodrowych, czyli prawie co drugi pies. Dane z lat 2011–2017. Baldinger et al., 2020
• 38,7% z 659 Cane Corso przebadanych w Szwecji było dotkniętych tym schorzeniem, czyli ponad co trzeci pies: 21,4% miało postać łagodną, a 17,3% postać umiarkowaną do ciężkiej. Dane z lat 2007–2016. Engdahl et al., 2026

Dysplazja stawu łokciowego

Staw łokciowy łączy trzy kości: kość ramienną, promieniową i łokciową. Dysplazja obejmuje kilka możliwych nieprawidłowości: złe dopasowanie powierzchni stawowych, uszkodzenia kości lub nieprawidłowy rozwój chrząstki.

Może powodować kulawiznę kończyny przedniej, sztywność i wczesną artrozę.

Co pokazują badania?

• 15,7% z 383 Cane Corso przebadanych we Francji miało dysplazję stawu łokciowego, czyli około co szósty pies. Dane z lat 2002–2022. Roels et al., 2024
• 21,2% z 543 Cane Corso przebadanych w Szwecji było dotkniętych tym schorzeniem, czyli około co piąty pies. Najczęstsze były postacie łagodne. Dane z lat 2007–2016. Engdahl et al., 2026
• Badanie tomograficzne 169 psów różnych ras, u których schorzenie już występowało, opisuje uszkodzenia i pokazuje, że w jednym stawie łokciowym może współistnieć kilka nieprawidłowości. Nie mierzy ono ich częstości u Cane Corso. Hebel et al., 2021

Zerwanie więzadła krzyżowego

Więzadło krzyżowe przednie stabilizuje staw kolanowy. Jego zerwanie może powodować ból, kulawiznę kończyny tylnej i sprzyjać artrozie.

Więzadło może ulegać stopniowemu osłabieniu, zanim pęknie: kulawizna nie zawsze jest skutkiem wypadku.

• Badanie obejmujące ponad 600 000 psów ubezpieczonych w Szwecji wskazuje Cane Corso wśród ras o zwiększonym ryzyku zerwania więzadła krzyżowego.
• U dotkniętych Cane Corso mediana wieku wynosiła około 2 lat i 8 miesięcy przy pierwszym zgłoszeniu do leczenia: to schorzenie może więc dotykać młodych dorosłych psów. Engdahl et al., 2021

Kulawizna kończyny tylnej niekoniecznie pochodzi od bioder ani od starzenia się. Należy też zbadać kolano. Wiek zaobserwowany w badaniu opisuje zarejestrowane przypadki i nie pozwala przewidzieć, kiedy dany pies zachoruje.

Osteochondroza i osteochondroza rozwarstwiająca

Osteochondroza jest nieprawidłowością rozwoju chrząstki i jej przekształcania w kość. Jeśli powstaje fragment chrząstki oddzielony od podłoża, mówimy o osteochondrozie rozwarstwiającej, czyli OCD.

Może dotyczyć barku, łokcia, kolana lub stawu skokowego i powodować ból lub kulawiznę.

Co pokazuje badanie dotyczące Cane Corso?

• Przypadki są udokumentowane u młodych Cane Corso w szwedzkim badaniu opublikowanym w 2024 roku.
• Mediana wieku w chwili rozpoznania wynosiła nieco ponad siedem miesięcy u dotkniętych Cane Corso. Engdahl et al., 2024

Kulawizna w okresie wzrostu wymaga zbadania. Nie należy jej automatycznie uznawać za zwykły „ból wzrostowy”.

Artroza

Artroza może rozwinąć się w następstwie dysplazji, niestabilności więzadeł lub innego uszkodzenia. Może powodować ból, sztywność i ograniczenie ruchomości.

Przeanalizowane badania nie podają reprezentatywnego wskaźnika artrozy dla ogółu Cane Corso. Odsetków dysplazji nie należy zatem przedstawiać jako odsetków artrozy.

Jakie objawy powinny niepokoić?

Zmiany mogą następować stopniowo. Brak skomlenia nie wystarcza, by wykluczyć ból. Prosimy zwracać uwagę w szczególności na:

• sztywność po drzemce lub po okresie bezruchu;
• trudności ze wstawaniem lub kładzeniem się;
• kulawizna, nawet sporadyczna;
• wahanie przed schodami lub wskakiwaniem do samochodu;
• krótsze spacery lub mniejsza ochota do zabawy;
• wrażliwość na dotyk lub nietypowa drażliwość;
• zaburzony sen lub częste zmiany pozycji.

Prosimy nagrać sposób poruszania się psa i zapisywać, jak często pojawiają się trudności. Takie obserwacje pomagają lekarzowi weterynarii, zwłaszcza gdy dolegliwości nie ujawniają się podczas wizyty.

Ciężkie przypadki dysplazji mogą być niedoreprezentowane, ponieważ psy wykazujące objawy kliniczne w młodym wieku mogą nie zostać objęte badaniami przesiewowymi.

Engdahl, 2026

To ograniczenie przypomina, że oficjalne badanie przesiewowe i badanie psa z objawami mają różne cele. Kulawizny nie należy odkładać do wieku przewidzianego na badanie przesiewowe.

Nagła utrata podparcia, silny ból lub niezdolność do chodzenia wymagają szybkiego kontaktu z lekarzem weterynarii.

Jak łagodzić i zapobiegać chorobom stawów?

Profilaktyka zaczyna się przed adopcją i trwa przez całe życie. Gdy schorzenie już występuje, te działania wspierają leczenie, pomagając zachować komfort i sprawność.

Sprawdzić wyniki badań przesiewowych rodziców

Prosimy poprosić hodowcę o oficjalne wyniki badań bioder i łokci obojga rodziców. Korzystny wynik badania bioder nie pozwala wnioskować, że łokcie są zdrowe.

Informacje o spokrewnionych psach i poprzednich miotach uzupełniają te wyniki. Selekcja zmniejsza niektóre zagrożenia, ale nie gwarantuje szczeniaka wolnego od wszelkich schorzeń.

Dostosować żywienie i kontrolować masę ciała

W okresie wzrostu prosimy wybrać karmę pełnoporcjową dostosowaną do szczeniąt ras dużych, w ilości dopasowanej do kondycji ciała. Prosimy nie dodawać wapnia bez zalecenia lekarza weterynarii: jego nadmiar może zaburzyć rozwój szkieletu.

W wieku dorosłym prosimy dopasowywać porcje do poziomu aktywności, liczyć przysmaki i regularnie kontrolować masę ciała.

Silny pies nie musi być ciężki. Utrzymanie szczupłej sylwetki i dobrej muskulatury pomaga ograniczać obciążenia stawów.

Dbać o muskulaturę i ułatwiać poruszanie się

• Prosimy zapewniać regularną, stopniowaną aktywność dostosowaną do wieku.
• Prosimy unikać wymuszonych ćwiczeń i powtarzalnych lądowań z dużym obciążeniem w okresie wzrostu.
• Prosimy zabezpieczyć śliskie podłogi i ułatwić dostęp do trudno dostępnych miejsc.
• Prosimy skracać spacery, jeśli pojawia się zmęczenie lub dyskomfort.

Leczyć już rozwinięte schorzenie

W zależności od diagnozy leczenie może łączyć weterynaryjne leki przeciwbólowe, rehabilitację, a czasem zabieg chirurgiczny. Dostosowanie masy ciała, aktywności i otoczenia nadal pozostaje ważne.

Prosimy nie podawać leków przeznaczonych dla ludzi z własnej inicjatywy: niektóre leki przeciwbólowe mogą powodować poważne skutki u psa.

Omega-3 i olej z omułka zielonowargiego: wsparcie zdrowia stawów

Morskie kwasy omega-3 EPA i DHA pomagają regulować reakcję zapalną. U psów z artrozą mogą przyczyniać się do zmniejszenia bólu i kulawizny oraz poprawy mobilności. Liczne badania wskazują też na ich potencjalne działanie ochronne wobec niektórych mechanizmów degradacji chrząstki.

Olej z omułka zielonowargiego z Nowej Zelandii dostarcza kwasów omega-3 i rzadkich przeciwutleniaczy, badanych pod kątem wpływu na stan zapalny i komfort stawów. Kilka badań wykazało korzyści w zakresie bólu, podparcia i lokomocji u psów z artrozą.

W profilaktyce i jako wsparcie leczenia

• Przed wystąpieniem objawów: odpowiednią suplementację można rozważyć w ramach dbałości o zdrowie stawów.
• Gdy schorzenie już występuje: kwasy omega-3 i olej z omułka zielonowargiego mogą wspierać komfort i mobilność jako uzupełnienie leczenia.

Podsumowanie

Ochrona stawów Cane Corso opiera się na trwałych nawykach: wspieraniu jego wzrostu, utrzymywaniu odpowiedniej masy ciała i zapewnianiu regularnej aktywności. Wsparcie żywieniowe może uzupełniać te działania, zwłaszcza dzięki morskim kwasom omega-3 i olejowi z omułka zielonowargiego.

W to podejście wpisuje się PERNIXOL®, jedyny płynny suplement łączący olej z omułka zielonowargiego i morskie kwasy omega-3, wspierający komfort i mobilność na co dzień.

Źródła naukowe

• Baldinger A, Genevois JP, Moissonnier P, Barthélemy A, Carozzo C, Viguier É, Cachon T. Prevalence of canine hip dysplasia in 10 breeds in France, a retrospective study of the 1997-2017 radiographic screening period. PLoS One. 2020 Jul 9;15(7):e0235847. doi: 10.1371/journal.pone.0235847. PMID: 32645070; PMCID: PMC7347163.
• Roels J, Genevois JP, Fostier-Humbert M, Porsmoguer C, Blondel M, Chanoit G, Fau D, Cachon T. Prevalence of elbow dysplasia in 13 dog breeds in France: a retrospective radiographic study (2002-2022). Am J Vet Res. 2024 Mar 26;85(6):ajvr.23.12.0290. doi: 10.2460/ajvr.23.12.0290. PMID: 38518402.
• Engdahl K, Malm Persson S, Andersson L, Ringmark S, Bjørnvad CR, Hedhammar Å, Höglund K. Prevalence of hip and elbow dysplasia in young adult dogs in Sweden. Vet Rec. 2026 Jun 13;198(12):e560-e573. doi: 10.1002/vetr.70224. Epub 2026 Jan 4. PMID: 41485113; PMCID: PMC13261803.
• Hebel M, Panek WK, Ruszkowski JJ, Nabzdyk M, Niedzielski D, Pituch KC, Jackson AM, Kiełbowicz M, Pomorska-Mól M. Computed tomography findings in a cohort of 169 dogs with elbow dysplasia - a retrospective study. BMC Vet Res. 2021 Sep 6;17(1):296. doi: 10.1186/s12917-021-02997-5. PMID: 34488762; PMCID: PMC8419939.
• Engdahl K, Emanuelson U, Höglund O, Bergström A, Hanson J. The epidemiology of cruciate ligament rupture in an insured Swedish dog population. Sci Rep. 2021 May 5;11(1):9546. doi: 10.1038/s41598-021-88876-3. PMID: 33953264; PMCID: PMC8100293.
• Engdahl K, Höglund O, Hedhammar Å, Hanson J, Bergström A. The epidemiology of osteochondrosis in an insured Swedish dog population. Prev Vet Med. 2024 Jul;228:106229. doi: 10.1016/j.prevetmed.2024.106229. Epub 2024 May 19. PMID: 38795580.

Ten artykuł został napisany przez zespół R&D Laboratorium Sensilia, eksperta w dziedzinie żywienia zwierząt.