Rasy psów najbardziej dotknięte artrozą

Artroza jest jednym z najczęstszych schorzeń stawów u psów i dotyka niemal co drugiego zwierzęcia w podeszłym wieku, według danych Canine Arthritis Management (CAM).

Ale niektóre rasy są bardziej predysponowane niż inne. Dlaczego? Jakie objawy powinny zaniepokoić? I jak jak najlepiej wspierać pupila, gdy ruchomość staje się codziennym wyzwaniem? Wyjaśniamy.

Artroza u psów: częste schorzenie stawów… ale nie błahe

Artroza jest zwyrodnieniowym schorzeniem stawów, które objawia się postępującym zużyciem chrząstki, powodującym ból, sztywność i utratę ruchomości.

Artroza dotyczy blisko 80% psów w wieku powyżej 8 lat, ale u niektórych ras może pojawić się znacznie wcześniej z powodu czynników genetycznych, morfologicznych lub związanych z masą ciała.

Canine Arthritis Management

Wśród najczęstszych przyczyn strukturalnych znajduje się dysplazja, wada stawu obecna już w okresie wzrostu szczeniaka. Dotyczy głównie stawu biodrowego i łokciowego, powodując nieprawidłowe dopasowanie powierzchni kostnych. Ta niestabilność z czasem sprzyja przewlekłemu stanowi zapalnemu i wczesnemu rozwojowi artrozy.

Hazewinkel (2008) podkreśla łączną rolę genetyki, szybkiego wzrostu, żywienia i nadwagi w jej powstawaniu.

Dlaczego niektóre rasy są bardziej zagrożone

Podatność niektórych ras wyjaśniają trzy główne czynniki:

• Genetyka: predyspozycje do dysplazji, zwichnięć lub nieprawidłowości wzrostu.
• Budowa ciała: imponujące gabaryty, szczególna budowa kośćca, szybki wzrost.
• Styl życia: siedzący tryb życia, nadwaga lub źle dobrana aktywność fizyczna.

Czynniki te często się kumulują: duży pies, który szybko rośnie i mało się rusza, będzie miał wyraźnie wyższe ryzyko problemów ze stawami.

Rasy najbardziej dotknięte artrozą

Labrador retriever

Bardzo popularny we Francji labrador często cierpi na zaburzenia stawu biodrowego i łokciowego. Badanie (Smith, 2006) pokazuje, że nawet 15% labradorów wykazuje objawy artrozy już w wieku 2 lat, a odsetek ten rośnie do 67% w wieku 14 lat.

Warto zauważyć: badanie wykazało również, że labradory karmione kontrolowaną porcją rozwijały artrozę później i rzadziej niż te karmione do woli. Pierwsze objawy pojawiały się średnio w wieku 6 lat w grupie kontrolnej wobec 12 lat w grupie z ograniczoną dietą.

Owczarek niemiecki

Znany z inteligencji i wszechstronności owczarek niemiecki jest szczególnie narażony na dysplazję stawu biodrowego i łokciowego. Duże badanie radiograficzne przeprowadzone w Ameryce Północnej (Oberbauer, 2017) wykazało, że 18,9% owczarków niemieckich miało dysplazję stawu biodrowego, a 17,8% łokciowego.

Inne badanie (Witsberger, 2008) wykazało, że 10,26% owczarków niemieckich leczonych w szpitalach uniwersyteckich miało dysplazję stawu biodrowego, wobec 3,52% wszystkich ras łącznie.

Golden retriever

Często porównywany do labradora ze względu na łagodny temperament, golden retriever dzieli z nim także słabości stawowe. Może rozwijać problemy w obrębie barków, bioder i łokci. Jego duży apetyt, jeśli nie jest kontrolowany, może sprzyjać nadwadze, będącej głównym czynnikiem ryzyka artrozy.

Rottweiler

Masywny i atletyczny rottweiler jest szczególnie narażony na dysplazję stawu biodrowego i łokciowego. Badanie południowoafrykańskie (Kirberger, 2017) obejmujące ponad 1100 psów wykazało częstość występowania na poziomie 22% dla stawu biodrowego i 39% dla łokciowego.

Kolejny wniosek: wyniki oceny stawów poprawiły się z czasem dzięki kryteriom selekcji w rozrodzie. Równolegle badanie północnoamerykańskie (Paster, 2005) wykazało, że zdrowe zdjęcia rentgenowskie były 8 razy częściej przesyłane do certyfikacji OFA (oficjalnych świadectw zdrowia przeznaczonych dla hodowców), co maskuje surowszą rzeczywistość, ze wskaźnikami szacowanymi na 41–69%.

Buldog (francuski lub angielski)

Z niemal 74% przypadków dysplazji stawu biodrowego buldog jest rasą najbardziej dotkniętą według historycznych danych OFA. Jego krępa budowa, krótkie łapy i wąska miednica sprzyjają problemom ze stawami.

Jest on także narażony na zwichnięcie rzepki, z częstością istotnie wyższą niż średnia analizowanych ras w badaniu brytyjskim⁷.

Dog niemiecki

Dog niemiecki, ze względu na imponujące rozmiary i szybki wzrost, jest szczególnie podatny. Badanie genetyczne (Mikkola, 2021) oszacowało, że od 30 do 40% psów tej rasy cierpiało na dysplazję stawu biodrowego.

Jest także podatny na osteodystrofię przerostową (HOD), bolesną chorobę kości, która dotyczy szybko rosnących szczeniąt. Może powodować gorączkę, kulawiznę i utratę apetytu.

A co z małymi psami?

Niekoniecznie są oszczędzone. Jamnik, ze względu na długi grzbiet, lub pudel, predysponowany do zwichnięcia rzepki, również mogą cierpieć na artrozę. Objawy bywają mniej wyraźne: sztywność po przebudzeniu, trudności ze skakaniem, drażliwość.

Objawy, na które warto zwracać uwagę

Jeśli zauważą Państwo którykolwiek z tych objawów, wczesna diagnoza jest kluczowa, aby lepiej wspierać psa.

• Mniejszy entuzjazm podczas spacerów
• Trudności ze wchodzeniem po schodach
• Sztywność po przebudzeniu
• Okresowa kulawizna
• Nadmierne wylizywanie stawu
• Utrata masy mięśniowej w obrębie tylnych łap

Zachowanie ruchomości psa: właściwe nawyki

• Dostosowana aktywność fizyczna: umiarkowane ćwiczenia, takie jak kontrolowany spacer lub pływanie, sprzyjają utrzymaniu masy mięśniowej i ruchomości stawów bez nadmiernego obciążenia.
• Terapie manualne: masaże pomagają rozluźnić mięśnie, poprawić krążenie i zmniejszyć ból stawów. Osteopatia zwierzęca, pracując nad równowagą ciała, może poprawić postawę i złagodzić napięcia związane z artrozą.
• Suplementy diety: wiele celowanych suplementów dostarcza składników odżywczych niezbędnych dla zdrowia stawów. Skuteczność w ograniczaniu stanu zapalnego i wspieraniu ruchomości stawów wykazały zwłaszcza morskie kwasy omega-3 (EPA+DHA), pozyskiwane m.in. z oleju z omułka zielonowargiego lub z alg.

• Kontrola masy ciała: skuteczna profilaktyka chorób stawów wymaga rygorystycznej kontroli masy ciała od najmłodszych lat. Zrównoważona, zindywidualizowana dieta pozwala unikać nadmiernego obciążenia, które nasila ból.
• Stała profilaktyka: wreszcie wczesne wykrywanie nieprawidłowości stawów u ras zagrożonych, w połączeniu z regularną kontrolą, pozwala działać z wyprzedzeniem i opóźnić pojawienie się objawów.

Włączając te naturalne metody do stylu życia Państwa psa, można wspierać zdrowie jego stawów w sposób holistyczny. Zaleca się konsultację z weterynarzem przed wprowadzeniem nowych terapii lub suplementów, aby upewnić się, że odpowiadają one specyficznym potrzebom zwierzęcia.

Podsumowanie

Artroza może dotknąć wszystkie rasy, ale niektóre, zwłaszcza duże, wymagają szczególnej uwagi.

Wczesne wykrycie, dobra kontrola masy ciała, odpowiednie ćwiczenia i wysokiej jakości żywienie to klucz do zachowania ruchomości psa przez całe jego życie.

Źródła naukowe

• Smith GK, Paster ER, Powers MY, Lawler DF, Biery DN, Shofer FS, McKelvie PJ, Kealy RD. Lifelong diet restriction and radiographic evidence of osteoarthritis of the hip joint in dogs. J Am Vet Med Assoc. 2006 Sep 1;229(5):690-3. doi: 10.2460/javma.229.5.690. PMID: 16948575.
• Oberbauer AM, Keller GG, Famula TR. Long-term genetic selection reduced prevalence of hip and elbow dysplasia in 60 dog breeds. PLoS One. 2017 Feb 24;12(2):e0172918. doi: 10.1371/journal.pone.0172918. PMID: 28234985; PMCID: PMC5325577.
• Witsberger TH, Villamil JA, Schultz LG, Hahn AW, Cook JL. Prevalence of and risk factors for hip dysplasia and cranial cruciate ligament deficiency in dogs. J Am Vet Med Assoc. 2008 Jun 15;232(12):1818-24. doi: 10.2460/javma.232.12.1818. PMID: 18598150.
• Kirberger, R. (2017). Phenotypic hip and elbow dysplasia trends in Rottweilers and Labrador retrievers in South Africa (2007–2015): Are we making progress?. Journal of the South African Veterinary Association, 88, 10 pages. doi:https://doi.org/10.4102/jsava.v88i0.1534
• Paster, E. R., LaFond, E., Biery, D. N., Iriye, A., Gregor, T. P., Shofer, F. S., & Smith, G. K. (2005). Estimates of prevalence of hip dysplasia in Golden Retrievers and Rottweilers and the influence of bias on published prevalence figures. Journal of the American Veterinary Medical Association, 226(3), 387-392. Retrieved Oct 16, 2025, from https://doi.org/10.2460/javma.2005.226.387
• OFA (2010). Statistics for Hip Dysplasia by Breed (1979–2009).
• O'Neill DG, Meeson RL, Sheridan A, Church DB, Brodbelt DC. The epidemiology of patellar luxation in dogs attending primary-care veterinary practices in England. Canine Genet Epidemiol. 2016 Jun 8;3:4. doi: 10.1186/s40575-016-0034-0. PMID: 27280025; PMCID: PMC4898461.
• Mikkola, L., Kyöstilä, K., Donner, J. et al. An across-breed validation study of 46 genetic markers in canine hip dysplasia. BMC Genomics 22, 68 (2021). https://doi.org/10.1186/s12864-021-07375-x
• Purina Pro Club. Hypertrophic Osteodystrophy in Great Danes.

Artykuł został opracowany przez zespół R&D Laboratorium Sensilia, eksperta w dziedzinie żywienia zwierząt.